Waarom doe ik niet wat ik zou willen doen?

In een wereld die continue om je aandacht vraagt en overtuigingen op je afvuurt kan het behoorlijk lastig zijn om bij jezelf te blijven en…

6–9 minuten

Waarom doe ik niet wat ik zou willen doen?

In een wereld die continue om je aandacht vraagt en overtuigingen op je afvuurt kan het behoorlijk lastig zijn om bij jezelf te blijven en keuzes te maken vanuit je hart. Als mens kun je op verschillende momenten in je leven, korter of langer, de verbinding met jezelf kwijtraken; met wie je bent, wat je drijft, waar je naar verlangt of waar je je thuis voelt. Wandelcoaching kan je helpen om deze verbinding te herstellen, waardoor je weer toegang krijgt tot de antwoorden in jezelf.

Maar hoe raak je deze verbinding met jezelf kwijt? Waardoor word je stuurloos? Een aantal oorzaken die hieraan ten grondslag kunnen liggen zijn:

  • Lange tijd iets doen wat niet bij je past, wat ingaat tegen wie jij bent of wat je waarden zijn. Denk aan een studie of baan volhouden die niet bij jouw waarden past maar waarvan je denkt dat je omgeving je daarom waardeert. In een relatie blijven die niet bij je past maar die je in stand houdt omdat je denkt dat het zo hoort. Of leven als de genderidentiteit die je is toegewezen bij je geboorte in plaats van de genderidentiteit die jij al heel lang van binnen voelt.

  • Jezelf verliezen in een ander. In dat geval is je aandacht is zo sterk gericht op de ander dat je letterlijk van jezelf verwijderd raakt. Dit kan komen doordat je bijvoorbeeld onbewust op zoek bent naar bevestiging of goedkeuring van de ander.

  • Chronisch stress ervaren. Bij stress schiet je lichaam vaak in een overleefstand; vechten (alertheid), vluchten (vermijden), bevriezen (verstarren) of pleasen (aandacht bij de ander). Dit gedrag helpt je overleven maar voor langere tijd kan dit gedrag juist zorgen dat je het contact met jezelf verliest omdat het je isoleert van je binnenwereld.

  • Geloven in belemmerende overtuigingen die je in je leven hebt meegekregen vanuit je familie of de maatschappij. Overtuigingen die niet waar of helpend zijn voor jou maar zich wel hebben vastgezet in je systeem. Hierdoor kijk je als het ware door een gekleurde bril (met overtuiging) naar jezelf. Een voorbeeld van zo’n overtuiging is: “Ik ben alleen wat waard als ik hard werk.” Of “Ik ben een echte man als ik mijn gevoelens niet laat zien.”

Wanneer je het contact met jezelf verliest kun je moeilijk bij je gevoelens en behoeften komen. Veel mensen zitten op zo’n moment in hun hoofd. Als je in je hoofd zit, merk je de signalen in je lichaam niet goed meer op. Je zit letterlijk ‘niet goed in je vel”.

Wat geeft jouw leven zin? Wat wil je drinken? Op zowel grote als kleine vragen heb je geen antwoord. Je kunt er niet goed bij… Kiezen is lastig, evenals je grenzen aangeven. Een deel van jezelf voelt afgesloten. Het lukt je niet goed om authentiek contact te maken met anderen. Dit levert spanning op. Door al deze ervaringen kun je onzekerheid, somberheid en stress gaan ervaren en het gevoel krijgen dat je vastzit. Al met al geen prettige ervaring. Gelukkig is hier wel wat aan te doen en kun je deze verbinding met jezelf weer herstellen.

Als mens doorloop je zo’n proces idealiter met je hoofd, hart en lichaam. Je lichaam en je hart weten vaak eerder dan je hoofd waar je naar toe wilt en zijn in die zijn rijke bronnen van informatie. Een mooi voorbeeld hiervan zie ik vaak voorbijkomen wanneer ik de systemische wandelcoachoefening ‘De Bomenschaal’ doe met coachees. In deze oefening laat ik coachees met hun lichaam tussen twee bomen ervaren waar zij op dat moment (letterlijk) staan, ten opzichte van waar ze vandaan komen en waar ze naartoe willen bewegen. Het lichaam geeft in veel gevallen direct antwoord: “hier sta ik” of “o nee, dit is toch iets te dichtbij”. Coachees worden tijdens deze oefening vaak verrast door zichzelf, wat hen nieuwe inzichten oplevert. Het letterlijk zetten van een stap en deze concreet maken helpt hen vervolgens om gedrag te veranderen.

Zoals de psychotherapeut Carl Jung al zei: “It all depends on how we look at things, and not how they are in themselves.” Natuurmetaforen zijn een andere favoriete tool die ik graag inzet om coachees te begeleiden bij het vinden van de antwoorden die al in hen leven. Ik herinner me een oefening met een van mijn eerste coachees die ik niet zal vergeten.

In de oefening keken we samen terug op het wandelcoachtraject. Ik vroeg hem om objecten te verzamelen die symbool stonden voor wat hij allemaal al had bereikt. Als eerste raapte hij een eikenblad op. Het eikenblad stond voor al zijn eigenschappen en waarden die hij aan de start van het traject als lastig ervoer en waar hij nu de schoonheid van kon zien. Vervolgens wilde hij een groen blaadje plukken maar trok ‘per ongeluk’ het hele plantje eruit. Dit verraste hem, het was niet zijn bedoeling. “Dit is precies waar het omgaat, wat ik geleerd heb! Dit blaadje is onderdeel van een plantje met wortels die de grond in gaan en het plantje stevig laten staan!”, vertelde hij enthousiast. Ik zag hem stralen.

Tijdens het traject had deze coachee ontdekt dat gronden een van de dingen is die hem terugbrengen bij zichzelf; zijn waarden, behoeften en verlangens. Uit zijn hoofd, in zijn lichaam en in het nu. Een mooi voorbeeld van de kracht van het werken in de natuur met metaforen.

Bronnen

Wandelcoachoefeningen: “de Bomenschaal” en “Wat zegt de boom” van ©wandelcoach.nl.